Θεατρικοί Μονόλογοι

9-10.2.2026

Με κύριο άξονα το εμβληματικό ποίημα του Τ.Σ. Έλιοτ H έρημη χώρα (The Waste Land), σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη, η παράσταση εμβαθύνει στην ποίηση ως γραφή, ως ανάγνωση, ως απαγγελία, επιχειρώντας να της προσδώσει μια διάσταση ζωντανού, σύγχρονου ακτιβισμού. Τον ίδιο ενεργό ρόλο αποκτά και ο θεατής, που, αντί να βλέπει το αντικείμενο καθαρό και έτοιμο στην προθήκη, έχει παρουσία στην ανακάλυψη του ποιήματος ως αρχαιολογικού ευρήματος, στη συναρμολόγηση των θραυσμάτων που το απαρτίζουν. Ο ηθοποιός-ερευνητής ως αρχαιολόγος-ανασκαφέας τα αναζητά με υπομονή και σχολαστικότητα μέσα στο ακάθαρτο, το πρόχειρο.

Η «Έρημη χώρα», αρχετυπικό ποίημα του μοντερνισμού, με την πολυφωνία και τη χορικότητά του, ένα σύγχρονο χορικό για το Σήμερα στην κλασική του μορφή, χρησιμεύει ως πρότυπο. Στη συνέχεια, το «Εργοστάσιο των ποιημάτων» πιάνει το νήμα για να βυθιστεί στο κέντρο της ποιητικής λειτουργίας, στο γράμμα, στη συλλαβή, τη λέξη, την ανάγνωση, την περφόρμανς.

Ένας ηθοποιός, ένας μουσικός επί σκηνής και μια ομάδα τελειοφοίτων της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών, συνδυασμός που προσωποποιεί τα συστατικά μέρη της ποίησης, θέτει το αναπόφευκτο ερώτημα: Ποίηση σήμερα; Γιατί;